در عملیات تحریک چاههای نفت، اغلب از پروپانتها برای باز نگه داشتن شکستگیها پس از تکمیل فرآیند شکست استفاده میشود.
اگر با شکستگی آشنایی ندارید، این فرآیندی است که شامل پمپاژ سیالات، مواد شیمیایی و مواد به داخل چاه با فشار بالا میشود تا شکستگی در سازند ایجاد شود و هیدروکربنها راحتتر به سمت چاه جریان پیدا کنند.
بدون پیشپاش، بیشتر شکستگیهای تازه ایجاد شده با کاهش فشار سطح بسته میشوند و هیدروکربنها به سمت چاه جریان نمییابند.
دو ماده پرکاربرد در صنعت نفت و گاز، ماسه و سرامیک هستند.
هر دوی این مواد نسبتاً ارزان و به اندازه کافی قوی هستند تا در برابر نیروهای فروچاله بدون شکستگی مقاومت کنند.
اندازه مش پروپانت ها چقدر است؟
بسته به نیاز سازند از اندازههای مختلف پروپانت استفاده میشود.
پروپانت های بزرگتر عموما رسانایی بهتری دارند اما بیشتر مستعد شکستن هستند که می تواند باعث بسته شدن نسبی شکستگی ها شود.
پروپانت ها با اندازه مش اندازه گیری می شوند که معمولاً بین 8 تا 140 مش است.
اندازه مش به تعداد سوراخ هایی در هر اینچ مربع بر روی صفحه نمایش اشاره می کند که برای اندازه گیری اندازه محافظ استفاده می شود.
هرچه اندازه مش پایه کوچکتر باشد، اندازه ذرات بزرگتر است.
برخی از نمونههای متداول اندازههای پروپانت عبارتند از: مش 20/40، 30/50 و 70/140.
این دو عدد نشان دهنده طیف وسیعی از اندازه های نگهدارنده است.
چگونه یک Proppant انتخاب کنیم؟
پارامترهای متعددی برای تعیین اینکه کدام ماده برای یک کار خاص باید استفاده شود استفاده می شود.
اندازه Proppant - همانطور که قبلاً بحث کردیم، اندازه proppant تعیین می کند که چگونه هیدروکربن ها به راحتی از طریق شکستگی و به داخل چاه جریان می یابند.
چگالی Proppant - پیشران های متراکم سریعتر در چاه می نشینند اما می توانند تنش های تشکیل بالاتر را تحمل کنند.
استحکام Proppant - این نشان می دهد که ذرات proppant قبل از شکستن چقدر می توانند در سوراخ چاه تحمل کنند.
شکل Proppant - به طور کلی، ذرات proppant با شکل گردتر می توانند تنش های بیشتری را تحمل کنند.
خلوص - این مقدار ناخالصی های موجود در ماده را نشان می دهد که ممکن است هدایت شکستگی را کاهش دهد. این ناخالصیها معمولاً ریزههای حمایتی هستند.
انواع متداول Proppant
شن و ماسه- ماسه طبیعی معمولاً به عنوان تقویت کننده استفاده می شود. ارزان است، به طور گسترده در دسترس است، رسانایی خوبی دارد و می تواند تنش های تشکیل اکثر چاه های نفت را تحمل کند.
آلومینیوم سرامیکی - یک ماده مصنوعی با رسانایی بهتر از شن و ماسه و توانایی مقاومت در برابر تنش های بالاتر. با این حال، گران تر است. معمولاً در چاه های عمیق با تنش های سازندی بالا استفاده می شود.
رزین-شن پوشش داده شده - برای جلوگیری از برگشت شن و ماسه به سطح پس از شکستگی و جلوگیری از مسدود شدن منافذ کوچک و کاهش تولید ماسه ریز استفاده میشود. همچنین می تواند تنش های تشکیل بالاتری را نسبت به ماسه خالص تحمل کند.